Laserowa korekcja wzroku – kwalifikacja do badania i ryzyko

Laserowa korekcja wzroku – kwalifikacja do badania i ryzyko

Przed rozpoczęciem rozmowy o konkretnych działaniach na gałkach ocznych pacjenta, konieczne jest przeprowadzenie bardzo dokładnego badania wzroku. Na takie badanie składa się dokładna ocena ostrości widzenia obiektów bliskich i odległych, refraktometria (przed i po cyklop legii), pomiar krzywizny rogówki, mapowanie rogówki, pomiar grubości rogówki, dokładne określenie rozmiarów źrenicy i rogówki, badanie USG gałek ocznych (prezentacja A i B), badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie pola widzenia, badanie kąta przesączania, ocena przedniego odcinka oka, badanie dna oka oraz pomiar ilości wydzielanych łez (test Schirmera).

Przeprowadzenie powyższych badań jest niezbędne dla dokładnego określenia wady oraz jej zaawansowania. W ich wyniku uzyskuje się możliwość idealnego zaprogramowania wiązki lasera dla każdego oka. W ten sposób też eliminuje się wszystkie przeciwwskazania. W niektórych przypadkach mogą występować czynniki ogólnosystemowe, które będą utrudniały przeprowadzenie takiego zabiegu lub zwiększały ryzyko powikłań. Dlatego prowadzący lekarz okulista przeprowadza zawsze z pacjentem rozmowę kwalifikacyjną i w niektórych przypadkach może skierować go na dodatkowe badania u lekarzy innych specjalizacji, aby wykluczyć wszelkie dodatkowe powikłania. Najczęściej takimi specjalistami są laryngolog i stomatolog. Laserową korekcję wzroku zalicza się do zabiegów obarczonych bardzo niewielkim ryzykiem i ogólnie bezpiecznych. Prowadzi się je już od wielu lat i twarde statystyki pokazują, że powikłania śródoperacyjne i pooperacyjne zdarzają się w zaledwie ok. 1% wszystkich zabiegów.

Nie można jednak laserowej korekcji wzroku bagatelizować, ponieważ jest to pełnoprawny zabieg chirurgiczny związany z wszystkimi ryzykami typowego zabiegu chirurgicznego, nawet jeśli ich skala jest mniejsza. Co więcej, nie ma też żadnej gwarancji, ze zabieg zakończy się sukcesem i wzrok realnie się poprawi. W związku z tym każdy pacjent, świadomy potencjalnych korzyści i ryzyka, musi wyważyć rację i zdecydować, czy zabieg jest dla niego korzystny. Grupa niepożądanych efektów laserowej korekcji wzroku jest dość szeroka. Należy do niej przede wszystkim niepełna lub nadmierna korekcja wzroku, wyrównanie wady skutkujące jednak obniżeniem ostrości wzroku, pojawienie się astygmatyzmu nieregularnego, zapalenie lub przymglenie rogówki, a także przyspieszone wysychanie nabłonka rogówki. Często pojawia się też obniżenie kontrastu widzenia przy słabym oświetleniu i/lub efekt oślepienia przy nagłym wzroście mocy oświetlenia. Może dojść ponadto do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego w wyniku przyjmowania leków steroidowych.

Czy laserowa korekcja wzroku jest niebezpieczna? Problemy mogą się pojawić również w wyniku ścięcia płatka rogówki. Zaliczamy do nich głównie przemieszczenie płatka rogówki, co grozi pacjentowi głównie przez pierwsza dobę po operacji, a w późniejszym czasie może nastąpić w wyniku urazu. W niektórych przypadkach nabłonek rogówki może wrastać pod płatek. Czasami też laser może dokonać nieregularnego lub całkowitego ścięcia płatka. W wyjątkowo nielicznych przypadkach może dojść DLK, niecharakterystycznego zapalenia rogówki. Trzeba mieć jednak na uwadze, że większość możliwych skutków ubocznych ma charakter przejściowych zaburzeń, które mogą być w stosunkowo prosty sposób skorygowane. Nie oznacza to oczywiście, że mogą być lekceważone. Lekarz okulista w czasie kwalifikowania do zabiegu dokładnie omówi wszystkie z nich, określi ryzyko ich wystąpienia u kwalifikowanego pacjenta i pomoże podjąć najlepszą w danej osobistej sytuacji decyzję.